ALMERE | LELYSTAD

Vader vordert alimentatie (jong)meerderjarigen met succes terug van moeder

Recent heeft het gerechtshof Den Haag een interessante uitspraak gedaan.

De casus is als volgt. Een man en vrouw zijn gescheiden, zij hebben een zoon en een dochter die beiden bij hun moeder gingen wonen na de echtscheiding. Er is door de rechtbank een kinderalimentatie vastgesteld die vader trouw aan moeder betaalt en ook nadat de kinderen meerderjarig (18) worden blijft hij dit aan moeder betalen. Vader heeft geen contact met zijn kinderen meer.

Enkele jaren later wordt de alimentatie van de vader met terugwerkende kracht tot vermoedelijk de maand waarin het betreffende kind meerderjarig is geworden op nihil gesteld. Deze terugwerkende kracht heeft tot gevolg dat de vader dus teveel aan de moeder heeft betaald en hij vordert dit onverschuldigd betaalde bedrag aan kinderalimentatie dan ook terug. De rechtbank Rotterdam wijst dit toe maar slechts voor een gedeelte. Hierop gaat de vader in hoger beroep.

Hij stelt dat de moeder wist of kon begrijpen dat zijn onderhoudsbijdrage voor de kinderen kon worden gestopt toen de kinderen begonnen met werken en juridisch gezien dan geen behoefte meer hadden aan een onderhoudsbijdrage. De moeder doet een beroep op de uitzonderingsregel dat zij niet verplicht is om de ontvangen geldsom terug te betalen voor zover zij die geldsom aan een ander heeft doorbetaald en bovendien redelijkerwijs met de verplichting tot terugbetaling ook geen rekening hoefde te houden.

In hoger beroep wijst de vader op een briefje wat moeder aan vader had gestuurd waarin stond dat de zoon van partijen een vaste werkgever had en zichzelf kon voorzien in zijn eigen levensbehoefte en dat de vader niet meer verplicht was alimentatie voor zijn zoon te betalen. Vader stelt zich op het standpunt dat hieruit volgt dat de moeder op de hoogte was van haar verplichtingen en dus niet achteraf kan stellen dat zij onbekend was met het ten onrechte betalen van bedragen door de vader, zij is daarmee niet te goeder trouw. De moeder had zich moeten realiseren dat de inkomsten van de meerderjarige kinderen gevolgen konden hebben voor de betalingsverplichting van de vader. Het had daarom op haar weg gelegen voordat zij de kinderalimentatie aan de kinderen doorbetaalde, om de vader te informeren over de inkomsten van de kinderen, of om de kinderen zelf opdracht te geven om hun vader te informeren over hun inkomsten. Nu de moeder dit niet heeft gedaan, heeft zij volgens het gerechtshof onzorgvuldig gehandeld en geldt de uitzondering niet voor haar. Dat heeft tot gevolg dat zij het geld dat zij van de vader had ontvangen wat niet voor haar bestemd was terug moet betalen. Hierbij speelt ook een rol dat zij onvoldoende inzichtelijk had gemaakt in hoeverre de bedragen überhaupt waren doorbetaald aan de kinderen. Het gerechtshof merkt ook nog op dat zij de bedragen die zij heeft betaald aan de kinderen bij hen terug kan vorderen. De moeder heeft ook verklaard dat de kinderen hadden gespaard.

Bij het terugvorderen van alimentatie met terugwerkende kracht wordt vaak geoordeeld dat er niet terugbetaald hoeft te worden omdat het geld al is uitgegeven, dat gaat hier dus niet op omdat er gespaard is.

Voor de volledigheid merk ik op dat bovenstaande uitspraak gaat om (jong)meerderjarige kinderen die een baan hebben. Wilt u de hele uitspraak lezen, klik dan hier.

De lijn in de rechtspraak is anders wanneer zij studeren en daarnaast een bijbaan hebben. Het uitgangspunt is dat de inkomsten uit dit bijbaantje door het kind mogen worden behouden en niet in mindering strekken op de behoefte van het kind. De behoefte is het bedrag dat het kind nodig heeft om in de kosten van levensonderhoud en studie te kunnen voorzien. Vaak wordt daarbij aangeknoopt bij de normen uit de Wet Studiefinanciering. Over de invloed van inkomsten uit een bijbaan wordt overigens door rechters verschillend gedacht.

Marleen Falkena

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Rechtsgebieden (niet verwijderen)

Okkerse & Schop Advocaten maakt voor deze website gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. Cookies zijn kleine digitale tekstbestanden die in de browser worden geplaatst bij het bezoek aan een website. Okkerse & Schop Advocaten gebruikt functionele cookies om de website naar behoren te laten functioneren. Analytische cookies worden gebruikt om het websitegebruik te analyseren en de website te verbeteren. Met het gebruik van functionele cookies en analytische cookies worden geen persoonsgegevens verwerkt. U kunt uw cookievoorkeuren op ieder moment aanpassen door de instellingen van de browser te wijzigen. Raadpleeg ons privacy- en cookie statement voor meer informatie.